[...]]]> Mon, 09 Feb 2009 04:32:49 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=139137 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=137648 Бараг цаг шахам алхаад хөлдөж үхэх гэсэн амьтаныг бурхан харсан болтой нэгэн машин ирж зогслоо. Жижигхэн цагаан машины цонх доош буун саравчтай малгай хазгайдуухан тавьсан залуу:

• Такси авахгүй биз?

• Үгүй ээ, мөнгө алга

• Хаа хүрэхийн дөхүүлээд өгөх үү?

• Хайлааст орох гэсиймаа, харих гэсээр байтал хөлдчих болтой, хүргээд өгвөл сайн л байна.

• Суу л даа. Харин замдаа хүн дайралдуул авчих уу?

[...]]]> Fri, 06 Feb 2009 05:13:07 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=137648 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=137201 Жаргалтай хорвоод зовлон дутаад, зовлонтой амьдралд жаргал дутаад байдаг гэдэг шиг цатгалан жаргалтай юм шиг ганцаардсан утгагүй амьдралд нь утга учир болон орж ирсэн эгэлхэн бүсгүйд Жаргал анх удаа сэтгэл зүрх хамаг зүйлээ өгчээ. Хамтдаа угтсан өглөө жаахан ичиж байсан ч үд болтол эрхлэн хэвтсэн хоёр гэнэт л тэр 2-оос гадна хорвоо гэгч эргэж байдагийг саналаа.

[...]]]> Thu, 05 Feb 2009 00:39:12 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=137201 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=136293 Хүслэн хэдий эдгэрэн эмнэлгээс гарсан ч Жавхлангийн тухайд энэ болоод өнгөрсөн зүйл сэтгэлийн тээг, бул чулуу болсон хэвээр. Ойрын хэдэн сардаа болгоомжтой байгаарай, маш амархан жирэмсэн болдог гэсэн болохоор Жавхлан Хүслэнтэй 3 сар ойртсонгүй. Энэ бүхний учирыг олж ядахдаа Хүслэн хөндий хүйтэн болсон найз залуугаа эргүүлэх гэж уйлж гуйгаад, аргадаж, уурлаад ч тусыг эс олжээ.

Нэг л өдөр Жавхлан хөдөө явж өндөр цалинтай ажил хийхээр болсон, ойрын 10 жилдээ ирж чадахгүй, намайг хүлээгээд хэрэггүй биз дээ гээд өглөө эрт гараад явсанаас хойш Хүслэнд түүнийгээ үгүйлж уйлаагүй хоносон шөнө үгүй.

[...]]]> Tue, 03 Feb 2009 06:01:12 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=136293 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=135704  Энэ өдрөөс хойш хорвоогийн хатуу бүхнийг турхан нуруундаа ганцаар үүрсээр хүний зэрэгт хүрсэн билээ. Хандмаа эгчийгээ нэг л өдөр хөтлөөд асрамжийн газарт авчрахад нь анх удаа “Намайг битгийн орхиоч” гэж уйлан зууралдаж байсанаа одоо маш тод санадаг. Ээж аав 2г нь явсанаас 20иод хоногийн дараанаас хотоос олон танихгүй хүмүүс ирж 7 хоног хөл болохдоо “Аав, ээж хоёрын чинь хойдохыг хийж байна. Мөнгө төгрөг их орсон банкнаас зээлсэн мөнгөө төлөхийн тулд гэрийг чинь авч явж байна. Миний дүү хүний ганц хүүхэд айлд өргүүлээд зовохын нэмэр. Асрамжинд очсон нь дээр, эвий эвий хөөрхий минь” гэж толгойг нь илж уут дүүрэн чихэртэй үлдээгээд явсан билээ.

[...]]]> Mon, 02 Feb 2009 06:38:37 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=135704 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=134161 Аав нь сумын төв юмуу, холхон гараад ирэхдээ охиндоо заавал амттай бэлэг авчирдаг болохоор Хүслэн үргэлж аавыгаа хаа нэг тийшээ яваасай гэж боддог байсан нь, аав нь ээжийг дагуулаад хэзээ ч эргэж ирэхгүй явчуулчих юм чинээ бяцхан ухаандаа хэрхэн тунгаах билээ. [...]]]> Thu, 29 Jan 2009 02:37:59 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=134161 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=133908 Явах зуураа зогсолтгүй утсаар ярих залуу нь өөрийгөө продюсер хэмээн нэрлэх бөгөөд бүх багаа цуглуулж байгаа болтой юм. Харин Хүслэнгийн нэлээн түрүүнээс мэдэх болсон найруулагч залуу урдах замаа ширтэн их л нухацтай зүйлийг бодон байх шиг.

Баячуулын амьдардаг тосгоны хамгийн гэмээр том тансаг байшингийн үүдэнд зогсоод Хүслэнг буулгахад өнөөх тасралтгүй утсаар ярьж явсан залуу сая л нэг утаснаасаа салж, хэтэрхий удаан ярьсанаас болоод халчихсан утсаа барьж үзээд толгой сэгсрэн түрүүлээд том бүргэд хаалгаар орлоо. Жаахан гайхан тээнэгэлзэн зогсоо Хүслэнг

[...]]]> Wed, 28 Jan 2009 07:31:29 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=133908 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=133637 Оршлын оронд

Сэтгэл зүрхний толинд амьдрал өнгө өнгөөр сүлэлдэн буух агаад, гагцхүү түүнийг ухааран мэдрэх, илэрхийлэн гаргах нь хүн бүрт адилгүй билээ. Ийм л сэтгэлээр энэхүү өгүүллэгийг эхлүүлж байна.

Утга уран зохиолд  сонирхон дурлаж, шимтэн уншсаар хэдийн удсан ч нэг л өдөр яагаад өөрөө бичиж болохгүй билээ гэх бодол орж ирсэн билээ.

Олон уг нуршилгүйгээр чадан ядан бичих бичлэгийг минь таалан соёрхоно уу.

  [...]]]> Tue, 27 Jan 2009 05:30:09 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=133637 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=122275 Хахир хүнд төмөр гав гар болоод сэтгэлийг хамтад нь хайран дарж байлаа. Зүүд бодит байдал нь ялгагдахгүй энэ нөхцөлд барьц алдахгүй тайван байх хэрэгтэй Танхил ойлгож байлаа. Ангийнх нь 2 хүүхэд хамтдаа тэнд байх ба биенээ бараадан учир мэдэх хүнийг харцаараа хайсан ч тэнд үнэндээ дайны гэмээр агаар ноёрхох ажээ. Бүгд биеэ хураан, харцанд нь айдас, гайшрал хуралдан бүгд барьц алдан гайхширна. Баригдан ирэх хүмүүс нэмэгдсээр...

[...]]]> Wed, 07 Jan 2009 19:55:10 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=122275 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=122223 Танхил онгоцны буудал дээр буугаад уртаа гэгч амьсгаа авлаа. Нутгийнх нь салхи хичнээн сайхан юм бэ! Үүдэнд хүлээж байгаа ээждээ яаран байвч ачаа нь гарч ирэхгүй нэлээд хүлээлгэлээ.

Онгоцны буудалд хүн тосохоор олон янзын хүмүүс ирсэн бөгөөд тэдний дотор олон жил уулзаагүйн сэтгэл дэвтээн баярлах хүмүүс байх ч, хүний нутагт хүнээ алдчихаад алтан цогцсыг нь хүлээн зогсох ч хүмүүн бас байлаа.

  [...]]]> Wed, 07 Jan 2009 19:00:54 +0800 http://orood-l-uz.blog.banjig.net/post.php?post_id=122223